Benimsin // I Own You (2016)

Orhan Cem Çetin "Benimsin"de, bilmeden sahip olduğumuz ya da sahip olduğumuzu çoktan unuttuğumuz nesnelerin çok yakın plan fotoğraflarıyla karşımıza çıkıyor. Yaşam boyunca parçacıklı katı bir aura gibi benliğimizi saran ve son noktada tekrar çevreye savrulacak olan, işlevini çoktan yitirmiş irili ufaklı objeler bunlar. Tümü daha önce başkalarına ait olan ve hepten ortadan kaybolmadan önce el değiştirmeye devam edecek nesneler. Fotoğraflar, eşyanın da bir yaşamı olduğunu, ölçegin onların lehine değişmesiyle ortaya koyuyor. Yıpranma, eskime izleri hiçbir şeye tek bir hali ile sahip olamayacagımızı, hatta herhangi bir şeye sahip olma fikrinin yapaylığını gözler önüne seriyor. Kristalize olmuş, para olmaktan çıkmıs bir metal disk özgürleşmiş, firar halinde gibi. Solmuş, silinmiş, fiziği ve kimyası değişmiş fotoğraflar şimdi içlerinde görünen insanların yok oluşunu temsil ediyor. Göze çarpan bir başka tutarlılık da, iplikçik ve çizgiselliğin istilası. Belli ki hem varoluşun, hem de yok oluşun temelinde sıralanma, hizalanma, zincirler, hatlar oluşturma ve bu hatların yeni olasılıklar uğruna kırılması var. (Sanatorium Galeri, 2016)
 
  • Balerin // Ballerina
  • Evsiz // Homeless
  • F1
  • Harçlık // Pocket money
  • Roman // The novel
  • Saç // Hair
  • Tılsım // Talisman
  • Yaprak // Leaf
  • Bu adamı tanımıyorum // I do not know this man
  • Bu kadını tanımıyorum // I do not know this woman
  • Gelin pozu // Wedding picture
  • Aile // The family
  • Mavi para // Blue coin
  • Doktor // The doctor
  • Gyro https://vimeo.com/346478664
  • Pyro https://vimeo.com/346482955